Taganga

Aloa!
Ondertussen bevinden we ons dus in het vissersdorpje, Taganga. De busrit ernaartoe was de laatste busreis van deze reis en ik heb heeeerlijk genoten van dat idee!
Taganga is wel een leuk dorpje. Het is alleen erg druk overal: de locals hebben vakantie.
Vlakbij het dorp ligt een groot natuurpark; Tyrona Park. Het bestaat uit jungle en mooie stranden. Op aanraden van veel mensen besloten we daar naartoe te gaan en er een nachtje te blijven slapen. De wandeling door de jungle was erg mooi. Je kon vervolgens tussen verschillende stranden kiezen om naartoe te lopen, wij besloten naar een strand te lopen die wat verderop lag. Daar scheen het strand heel mooi te zijn, en daar mocht je ook zwemmen (sommige stranden mag dat niet, gevaarlijk). Meer mensen hadden dat bedacht want er waren geen slaapplekken meer in de hangmatten of tenten. We besloten toch maar bij dat strand te blijven omdat het een behoorlijk eind terug was naar de andere stranden. We vleiden ons tegen een aantal grote rotsblokken aan, namen afentoe een duik in de koele zee en speelden "shithead:" een engels kaartspel die we onderweg hebben geleerd.
Toen we gingen nadenken over een goeie slaapplek kwamen we erachter dat tussen de rotsblokken in (waar tegenaan zaten) een klein stukje strand lag, wat niet te zien was vanaf de buitenkant. Dus ´s avonds kropen wij in onze lakenzakken op ons geheime plekje. Het was wel erg bijzonder om daar zo verborgen te liggen tussen de rotsen, de sterrenhemel boven ons, de zee voor én achter ons (we lagen op een strand precies tussen twee baaien in).
Ik was al half in slaap gedommeld toen ik ineens vlakbij m´n hoofd iets hoorde schuifelen in het zand. Een beetje slaperig keek ik op en gilde het uit toen ik echt heel dichtbij iets groots en wits snel weg zag lopen. ¨Wat wat?¨ Vroeg Frank slaperig. ¨ik, ik zag iets groots en wits!¨ Frank pakte onze zaklamp en scheen op de plek waar het naartoe was gevlucht. Het bleek een enorme witte krab te zijn. Thanks for dropping by Monsieur Crab, please don´t come back!
De volgende ochtend werd ik wakker en kreeg ik mijn ogen bijna niet open: ze waren helemaal opgezwollen. Ik was gestoken op beide oogleden én op mijn bovenlip. De enigste plekken die je niet insmeert met muggenspul. Een bewogen nacht dus!
Het eerste wat we die ochtend deden was naar een ander strand lopen een eindje verderop. Deze was nóg mooier en er waren hele relaxte golven die niet omsloegen (zodat je niet meegesleurd werd). Ik voelde me als een klein kind toen ik het water indook om een ochtendduik te nemen en te genieten van de golven.
´s Avonds zijn we naar Santa Marta gegaan: een grote stad aan de kust tussen het park en Taganga in. Daar hebben we een nachtje doorgebracht en de volgende dag weer terug naar Taganga waar we onze waardevolle spullen en backpacks hadden opgeborgen (inclusief camera, dus helaas geen foto´s van het park). Nu zitten we in een geweldig hostel. Het ligt een beetje op een heuvel, dus je hebt mooi uitzicht over taganga en de zee. Het hostel heeft allemaal terrasjes en overal hangmatten. Afgelopen dagen lekker gerelaxed met ons boekje in de hangmat.

En gezwommen in de zee natuurlijk.

Morgen vlucht naar Bogota. Daar paar daagjes. Dan vlucht naar Lima. Daar weer paar daagjes. Dan vlucht naar Atlanta. Éen dagje spare-ribs, burgers, shakes, bagels enzo schransen. En dan terug!